Jednym z gości Polconu będzie ŻYWIA Białostocki Klub LARPowy, stowarzyszenie zajmujące się popularyzacją sceny larpowej oraz propagowaniem gier fabularnych i improwizowanych, którego członkowie przygotowali dla was łącznie 14 atrakcji, w tym: larpy, freeformy i gry improwizacyjne. Część własnego autorstwa oraz kilka wielokrotnie sprawdzonych scenariuszy z polski i zagranicy. Zapraszamy do zapoznania się z ich programem

Czwartek:
17:00 – 18:50 – Crossing Borders
19:00 – 20:50 – Telenowela

Piątek:
10:00 – 11:50 – Telenowela
12:00 – 13:50 – Warsztaty Impro
15:00 – 16:50 – Kubeczki Zagłady

17:00 – 18:50 – Trup w Korporacji
19:00 – 21:50 – Trybunał

Sobota:
10:00 – 11:50 – Warsztaty Impro
12:00 – 13:50 – Kubeczki Zagłady
15:00 – 16:50 –  You Only Tell Me You Love Me When You Are Drunk
17:00 – 18:50 –  Crossing Borders
19:00 – 21:50 –  Trybunał

Niedziela:
10:00 – 11:50 – Trup w Korporacji
12:00 – 13:50 – You Only Tell Me You Love Me When You Are Drunk

Crossing borders – Gra opowiada o czterech parach – sąsiadach w niewielkiej społeczności, którzy podczas gry od zwykłej wzajemnej niechęci przeskoczą do morderstw rodem z filmów gore. To w założeniu szybka i lekka komedia, której celem jest dostarczenie graczom wspólnych przeżyć, dobrej zabawy i odrobiny śmiechu.

Gra autorstwa: Claus-a Raasted w tłumaczeniu Doroty Kaliny Trojanowskiej

Freeform, Liczba graczy: 8 + publiczność

Trup w korporacji – Korporacyjny wyścig szczurów trwa, każdy jest gotów zrealizować target za cenę swojego życia. Ilość trupów w szafie się nie liczy… No właśnie, a co jeśli jednak jakiś trup wypadnie? Kto weźmie odpowiedzialność? Kierownik, dyrektor, zastępca zespół? I czy podjęcie decyzji to twoja działka?! Nie płacą ci za to! Ale to nic, mleko się rozlało, pora skupić się na najważniejszym – podjęciu pracy dla dobra firmy w całej tej absurdalnej sytuacji!

Gra autorstwa: Eweliny Kowalskiej, Karoliny Krawczyk, Anny Marii Suskiej i Piotra Selewestruka

Larp, Liczba graczy: 6

Telenowela – Dramat! Skandal! Komedia! Absurdalne nieporozumienia w dysfunkcyjnej rodzinie! Prawdziwa telenowela w stylu latynoamerykańskim!

Matka miała pomysł, jak uczcić 20-ste urodziny Syna. Wyprawiła mu urodziny w kawiarni, na które zaprosiła całą rodzinę: Ojca, z którym niedawno się rozstała, jej Kochanka, którego poznała na festiwalu wina, Młodą Dziewczynę Ojca, którą poznał na kursie jogi dla zaawansowanych oraz bliźniaczą Siostrę Ojca, która była dla niego jak matka, gdy rodzice się kłócili. Niespodziewanie pojawia się również Dawny Kochanek Matki, którego Matka nie widziała od lat…

Czy dowiemy się, kto z kim naprawdę sypia? Kto jest NAPRAWDĘ czyim dzieckiem? Jak w to wszystko zaangażowany jest radziecki wywiad i romantyczne chwile nad butelką tokaju? I ilu kochanków z przeszłości można mieć naraz? Niech publiczność zadecyduje!

Siedząca na widowni publika dostaje dwie kartki, jedną z cyfrą „1” a drugą z cyfrą „2”. Osoba narratora stopniuje akcję – za każdym razem, gdy widzi, że może nastąpić przełom w scenie, gdy widzi, że postaci stoją przed jakimś wyborem, krzyczy „CIĘCIE!”, a następnie przedstawia widowni dwie opcje/dwie ścieżki, którymi obecnie może pójść fabuła. Widzowie podnoszą do góry kartkę z numerem opcji za którą głosują. Gracze muszą odegrać kolejną scenę zgodnie z wolą widowni. Gracze mają prawo wymyślać sobie nieistniejące wątki, dramatyzować, wymyślać niestworzone historie w swoich postaciach. Wszystko w imię dramatyzmu i komedii.

Gra autorstwa: Katarzyny Ochman-Jasińskiej

liczba graczy: 8 (4m/3k/1u) + publiczność

Trybunał – Chamberlarp o totalitaryzmie, odpowiedzialności jednostki i jej wpływie na system. Gracze wcielają się w żołnierzy oczekujących na złożenie zeznań w sprawie kradzieży chleba. To poważny zarzut. Wszyscy głodują, w kraju brakuje jedzenia. Jeśli sąd wojenny uzna ich za winnych, zostaną rozstrzelani. Problem w tym, że oskarżeni tego nie zrobili – w momencie kradzieży byli z resztą oddziału. Winnym jest najpewniej major, który często podkrada różne rzeczy z baraków, żeby je później sprzedać.  Ale nikt będzie chciał tego usłyszeć, ani tym bardziej powiedzieć – większość dowódców albo jest skorumpowana, albo się boi. Kozły ofiarne zostaną uznane za winnych i stracone, chyba że wystarczająca liczba ludzi poświadczy ich niewinność. Z tym, że będzie to niezwykle niebezpieczne, a odważni zapewne będą następni w kolejce od odstrzału. Co zrobicie? I jak wielu innych musiałoby wraz z wami zawalczyć o prawdę?

Gra autorstwa: J. Tuomasa Harvainena w tłumaczeniu Doroty Kaliny Trojanowskiej.
Liczba graczy: od 5 do 12
Gra skierowana jest do dojrzałych odbiorców

Kubeczki Zagłady – W dzisiejszym świecie człowieka dotykają problemy, z którymi sam nie jest w stanie sobie poradzić. Dlatego wymyślono grupy wsparcia. Jednak nikt z siódemki uczestników terapeutycznego spotkania nie spodziewał się, że przedłuży się ono z półtorej godziny, aż do… kilku dni! Nie wiadomo czy odgłosy wybuchów na zewnątrz, to początek trzeciej wojny światowej czy może najazdu kosmitów. Członkowie grupy wraz z terapeutą w ostatniej chwili docierają do automatycznie zamykającego się schronu. Komunikaty radiowe podają, że dla bezpieczeństwa zagrożonych osób, schronienia pozostaną zamknięte do końca tygodnia. Jak osobiste problemy ludzi wpłyną na ich zachowanie w takiej sytuacji? Czy będą potrafili działać w grupe? Sytuacja okazuje się szczególnie dramatyczna, gdy odkrywają, że jedyne zapasy jakie posiadają, to trochę ciastek i butelka wody, na szybko zabrane ze sobą podczas ucieczki. Chociaż jeszcze nikt nie powiedział tego głośno, wszyscy zadają sobie sprawę, że wody nie wystarczy dla każdego.

Gra autorstwa: Pauliny Nowis, Piotra Gacuty i Rafała Camlet
Liczba graczy: 7

You Only Tell Me You Love Me When You Are Drunk 

– Wiesz… To co w końcu udało ci się powiedzieć wczoraj…

— To o kiełkach? No przekonałem się do jedzenia kiełków. Można dorzucić dziś do sałatki.

— Nie, nie to. Co potem, po winie.

— Że Mats jest świetny jako Hanibal?

— Chodziło mi o coś innego.

— Wiesz co, te kiełki to doskonały pomysł. Skoczę po więcej do Tesco, wiesz, żeby nie zabrakło.

— Ale…

— Nie wiesz gdzie mogą być kluczyki do samochodu?

Powszechnie wiadomo, że kto pierwszy powie “kocham cię” przegrywa w związku. Od tej pory będzie trzeba przepraszać jako pierwszy/a, wynosić śmieci, okrywać kocykiem i żyć w niepewności czy nas nie zostawi. No chyba że powiemy “kocham cię” po pijaku. Wtedy to się nie liczy, bo było po pijaku, ale trochę się liczy, więc można spokojnie czekać aż on/ona powiem nam to samo. Cwane, c’nie?

Larp o tym, jak łatwo jest powiedzieć „kocham cię” pod wpływem alkoholu.  I jak trudno powtórzyć to potem na trzeźwo. Niezależnie od koloru skóry, orientacji seksualnej, wieku i tego, czy jadasz masło orzechowe z miodem czy z dżemem… Zawsze jest tak samo.

Gra autorstwa: Piotra Milewskiego

Liczba graczy: 6 + publiczność

Warsztaty Impro – Improwizacja sceniczna chyba najczęściej jest kojarzona z takimi show jak “Whose Line Is It Anyway?” czy “Spadkobiercy”. W trakcie warsztatów uczestnicy będą mieli okazję poznać kilka podstawowych reguł impro w trakcie udziału w różnego rodzaju grach improwizacyjnych (między innymi: “Spóźnienie do pracy”, “Dwugłowy profesor”, “Kwestie z kieszeni”, “Randka w Ciemno”), jak i potrenować swoje zdolności aktorskie, ale przede wszystkim miło spędzić czas na luźnej zabawie.

Liczba graczy: do 30 osób